پنجم - محله دولت : عبارت از حدود خيابان لاله‌زار ، خيابان شاه‌آباد ، خيابان اسلامبول ، خيابان علاء الدوله « 12 » ( فردوسى ) خيابان لختى ( خيابان سعدى ) خيابان واگن‌خانه ( خيابان اكباتان ) خيابان عين الدوله ( خيابان ايران ) خيابان دوشان‌تپه ( خيابان ژاله ) خيابان نظاميه ( خيابان بهارستان ) دروازه شميران ، دروازه دولت و متعلقات آن كه بعد از چهار محله سابق الذكر بوجود آمده جزء محلات جديد الاحداث و غير قابل اعتناى شهر به حساب مىآمد . « 13 » دروازه‌هاى داخل شهر غير از دروازه‌هاى سيزده‌گانه اطراف شهر كه در امتداد خندق‌ها شهر را در محاصره داشتند دروازه‌هاى ديگرى نيز در داخل ، يعنى در مركز شهر ، وجود داشت كه حدود ارك شاهى و عمارات شاهى و كاخ‌هاى سلطنتى را از شهر مجزا مىكرد و عبارت بودند از : 1 - دروازه خيابان چراغ‌گاز : در شرق ميدان سپه و اول خيابان امير كبير كه با آجر و گچ و بدون زينت ظاهر ساخته شده بود و شايد عمر و فرصت سازنده به تكميل و آرايش ساختمان آن كفاف نداده بود . 2 - دروازه ناصريه : ابتداى خيابان ناصر خسرو در ضلع جنوب شرقى ميدان سپه ، مقابل تلگرافخانه . 3 - دروازه باب همايون : اول خيابان باب همايون مشرف به ميدان سپه ، يعنى در قسمت جنوب غربى آن ، مقابل ديوار غربى پست و تلگراف ، يا سر در نقاره‌خانه كه در اعياد و جشنها بر سر در آن نقاره مىنواختند « 14 » و بعد از خرابى

--> ( 12 ) . يكى از حكام تهران . ( 13 ) . تهران فقط چهار محله داشت كه چهار محله تهران ناميده مىشد و محلهء پنجم از زمان دروازه‌كشىهاى زمان ناصر الدين شاه به آن اضافه شده بود كه تهرانيهاى آن دوره آن را به حساب نمىآوردند و تقريبا محله‌اى شبيه منطقه‌ى اقمارى ، خارج از محدودهء فعلى . ( 14 ) . عده‌اى مأمور با طبل و دهل در مواقع معين آهنگ مىنواختند . همچنانكه الآن در نقاره‌خانهء امام